Eind november 2009

Zowel Zorro, Suus als Tom komen weer helemaal los nu Fino een eigen huisje heeft. Hij had toch behoorlijk wat invloed op hun gedrag. Van Zorro wist ik het wel maar ook Suus en Tom zijn een stuk vrolijker. Ze spelen nu weer regelmatig samen en Suus weet Zorro weer over te halen met haar mee te gaan dat is weer wat minder.

(foto's zijn aanklikbaar voor vergroting)

Hoewel je in gedrag niets aan Suus merkt is ze niet in orde. Ze krijgt kale randjes langs de oren, de neusspiegel wordt kaal en op haar poot zit een wondje die niet geneest. Haar borst en buik wordt steeds kaler en er komen zwarte plekjes en het wordt in snel tempo erger. De DA denkt aan een bacteriele infectie en we laten bloed onderzoeken op Leishmania. Door verminderde weerstand kan Leishmania in rust actief worden. Met de achtergrond van Suus kan het heel goed zijn dat ze drager van de parasiet is zonder dat ze er last van had.
Suus is superbraaf en rustig bij de dierenarts. Ze krijgt een antibioticakuurtje van 10 dagen en we moeten de aangedane huid elke dag wassen. Dat gaat makkelijk want hoewel ze het niet echt leuk vindt blijft ze braaf in bad staan tot ik zeg dat we klaar zijn. Daarna gaan we samen op de bank met een extra fleecedekentje om haar heen om lekker warm verder op te drogen. Na een paar dagen ziet de huid er al wat rustiger uit, het lijkt te helpen.

Een beetje zielige Suus, Tom en Fortis komen er gezellig bij liggen

Gelukkig is de uitslag van het bloedonderzoek van Suus goed, de titer is zo laag dat die als negatief wordt gezien. Het is geen garantie dat ze het niet heeft want bij Leismania weet je het nooit maar het is nu blijkbaar niet duidelijk actief en dat is prettig om te weten.

Zaterdag 21 november wandelen we gezellig samen met Erica op de hei. Het is prachtig weer en we hebben geen haast dus Boeffie mag ook los. Normaal gaat hij er meteen als een speer vandoor en blijft dan wel een poos weg maar deze keer kwam hij tot onze grote verbazing tussendoor telkens even terug, hartstikke goed van hem.

Suus

Boeffie

Opvangertje Bobbie is nog steeds bij Erica. Hij krijgt wel reacties maar tot nu toe zit zijn gouden mandje daar niet tussen. Hij is heel lief maar Terrier eigen hapt hij wel af en toe als hij wat anders in gedachten heeft, hij kan dus beter niet bij kleine kinderen. Ook is het meer een honden-hond dan mensen-hond dus beter niet als enige hond. Verder is het een heel lief en leuk, makkelijk manneke.







Met Fino gaat het heel goed, hij geniet van zijn nieuwe leven en zijn baasjes van hem. Fino is een echte mensen-hond dus zoals verwacht mist hij onze honden niet. Hij vindt het heerlijk als hij met de baasjes mee mag en dan gedraagt hij zich keurig. Geweldig om hem zo tevreden te zien!

november 2009: Fino is naar huis

Vrijdag 6 november ga ik nogmaals met Fino naar Wineke en Arjen, zijn nieuwe baasjes. We wandelen daar in het park en laten Fino ditmaal buiten het hok kennismaken met het konijntje. Bij de opvangkittens hielp het hem te laten snuffelen en dat ging heel goed, wie weet lukt dat ook wel bij een konijntje. Maar helaas, Fino was sneller dan wij en hapte zo een pluk haar uit het arme diertje. Het konijntje was verder gelukkig niet onder de indruk. Toch viel het verder mee, Fino bleef aanspreekbaar en werd niet fanatiek dus ik geloof zeker dat hij wel leert het met rust te laten.

Zondag 8 november is het zover, Fino wordt opgehaald en het gaat super, hij voelt zich al helemaal op zijn gemak bij zijn baasjes. Fino moest er erg lang op wachten maar dat was het waard, hij heeft zijn gouden mandje gevonden!!

In de keuken waar ook het hok met het konijntje staat, knap hoor!

Fino is op 2 dagen na 8 maanden bij ons in opvang geweest en we missen hem dan ook allemaal. Maar als je dan zulke goede berichten en leuke foto's krijgt en hoort dat hij al zo thuis is dan maakt dat het toch makkelijker.

oktober 2009: Fino gereserveerd

Vrijdag 16 oktober, Fino is gereserveerd! Er was een duidelijke klik en de aanstaande baasjes vinden hem geweldig. Omdat ze nog gaan verhuizen blijft Fino nog wel een tijdje bij ons. Onze eigen honden vonden hen ook erg aardig, zelfs onze kat kwam op schoot terwijl hij dat bij vreemden nog nooit heeft gedaan.
Ze wonen nog op een appartement vlakbij het centrum, 10 minuten rijden bij ons vandaan. Op zich kan Fino best een tijdje op een appartement, hij is geen blaffer en is rustig in huis. In de wintermaanden zijn de honden bij ons veel minder buiten naast de wandelingen, ze houden van warmte. Fino ook, hij is met lekker weer graag buiten maar als het koud is en we de open haard aan hebben gaat hij daar zelfs pal voor zitten bakken ;-).
Het huisbezoekje doe ik zelf en Fino gaat mee. We kunnen dan ook beter zien of hij daar al op zijn plek is of dat we toch beter kunnen wachten tot na de verhuizing.

(foto's zijn aanklikbaar voor vergroting)

Zaterdag 17 oktober, sinds lange tijd wandelen we weer op de hei. Omdat mijn rug niet meewerkte heb ik zo'n 3 weken geen auto gereden, fietsen ging wel en lopen ook. Dus heel veel gewandeld meestal Fino en Suus eerst en Zorro en Tom daarna. Suus was ook niet helemaal in orde na haar laatste jaagavontuur tussen de braamstruiken. Daarom was ze ook niet mee naar de ACE-dag 28 september. Dat ze rustiger dan normaal was kwam goed uit maar zij is gelukkig nu weer de oude. De honden genieten, rennen en spelen heel wat af. Heerlijk om hier weer te wandelen.

Het is heerlijk buiten, ook Fortis geniet van het zonnetje

kusje van Zorro

Vrijdag komen de baasjes van Fino met hem wandelen en het gaat heel goed. Fino voelt zich op zijn gemak bij hen en het liefst namen ze hem meteen mee, het op hem wachten wordt steeds moeilijker. Maandag 26 oktober ga ik met Fino op huisbezoek. Het is heel gezellig en Fino is wel wat onrustig maar dat is logisch, alles is nieuw en spannend. Maar op het laatst ligt hij lekker tussen hen in op de bank en kon het nog wel even volhouden maar we moesten weer terug. Het konijntje is zoals verwacht wennen maar met wat tijd en sturing komt dat ook wel goed.
Over 2 weken hebben ze alle tijd voor Fino en dan gaat hij naar huis, het voelt heel goed! Zaterdag komen ze nog een keer met Fino wandelen en als ze weer naar huis gaan wil hij al wel mee, een goed teken.

Het is herfstvakantie en prachtig weer. We gaan regelmatig naar de hei en het is er heerlijk. De foto's, deels ook gemaakt door Lianne, spreken voor zich.

Dit is typisch Suus, buiten kan ze je totaal negeren maar binnen is ze heel aanhankelijk en kruipt ze het liefst dicht tegen je aan.

ACE-dag 26 september 2009

Zaterdag 26 september is de ACE-dag en het is een hele leuke gezellige dag met prachtig weer.
Een aantal van onze opvanghondjes waren er ook, Scooby, Paco en Lana. Fino, Scooby en Paco speelden en renden heel wat af. Je kan goed zien dat Fino dan totaal geen machogedrag laat zien. Hij is ook niet dominant maar heeft in het asiel geleerd dat hij met machogedrag andere honden kan afbluffen. In het asiel hard nodig, wil je niet door de andere honden onder de voet gelopen en gedomineerd worden.

(foto's zijn aanklikbaar voor vergroting)

Fino en Scooby

Fino en Paco

Fino, Scooby en Paco

rennen ....

en rennen .....

Fino is de snelste

even uitpuffen

Rechts staat Madammeke nu Janneke. In Spanje heb ik haar in het asiel geknuffeld en later haar adoptie geregeld. Superleuk dat ze er ook was!

Lana vindt de drukte wat minder

Lana is ook niet te verleiden om te springen, wel gaat ze netjes zitten

Fino vindt het leuk

achter Bobbie aan door de tunnel

volgens de mw van de hondensportvereniging heeft Fino aanleg

goed gedaan!

hoog springen kan Fino ook maar er door is makkelijker, even aan de lijn en ...

hop daar gaat hij....

Raven

Kleine Raven (een opvanghondje van Erica) en haar moeder Judith waren er ook. Je kan goed zien dat het moeder en dochter zijn. Raven moet nog steeds weinig van vreemden hebben en daar vallen wij nu ook onder. Lekkers pakt ze wel aan.

Judith

Chocolatina en Senor

balletje gooien blijft leuk

de fotografen Adela en

Ricky

de gemaakte foto's staan op http://spaansehonden.sjootz.nl/. De foto's zijn te bestellen en de opbrengst gaat naar de hondjes.

19 september 2009 airborneherdenking

Zaterdag 19 september is de 65e airborne herdenking in Ede. Op de Ginkelse hei worden zo'n 1000 parachutisten gedropt. Met de jongens ga ik kijken, net als heel veel andere mensen. We boffen met het weer, een strak blauwe lucht en lekker warm.

(foto's zijn aanklikbaar voor vergroting)